Niedoparki - Magiczne podróże po literaturze

Idź do spisu treści

Menu główne:

Niedoparki

Literackie gawędy
                                                                             Gawęda druga                                   
                                    
                                   Metamorfoza wampirów


Wampiry to brzydkie, okrutne i niebezpieczne istoty, na które podobno nie ma sposobu. Na czosnek, osikowy kołek, wodę święconą, słońce podobno już się troszkę uodporniły i nadal są niezniszczalne. Ale czy na pewno?
Jeśli przeczytamy książkę Hortensja i wampiry, dowiemy się, że jest jednak jeden niezawodny sposób. Hortensja, razem ze swoim wujkiem (wielkim miłośnikiem dobrego jedzenia) postanowiła przygotować różne smaczne dania dla swoich kuzynów. Nic w tym dziwnego, ale kuzyni ci, to małe wampiry. Wyobrażcie sobie wampiry, które jedzą pizzę, makaron
z sosem pomidorowym lub grzanki. Czy wiecie już jaki to sposób?

Masini Beatrice, Hortensja i wampiry, Warszawa 2012, Wydawnictwo Hachette


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

                                                                                                         Gawęda pierwsza                                                                                         
                                                                       Uwaga Niedoparki!

Podobno w każdym domu mieszkają razem z nami Niedoparki. Takie nieduże stworki, które żywią się naszymi skarpetkami. Ponieważ pierwsze ich prawo brzmi: Nie weżmiesz nigdy całej pary (s.27), ginie nam zawsze tylko jedna skapetka. Skarpetki muszą być oczywiście z bawełny, ponieważ jeśli są ze stylonu lub innego sztucznego materiału, niedoparki bolą brzuszki.
Niedoparki są niewysokie, mają giętkie ciało i potrafią się wyciągać i kurczeć. A kiedy czują niebezpieczeństwo, potrafią nawet znikać.
Niedoparki bywają różne - stare i młode, dobre i złośliwe, mądre i naiwne. Mimo iż człowiekowi nie mogą ufać, starają się z nim zaprzyjażnić. Są bardzo wierne, jeśli polubią swojego gospodarza, zostają z nim na zawsze. A jesli człowiek zmienia miejsce zamieszkania, niedoparki robią to z nim.
Znawcą niedoparków jest profesor Longin Kędziorek. To właśnie jego ciekawość świata była przyczyną wielu dziwnych, niebezpiecznych, ale też bardzo ciekawych przygód Hihlika, Ramzesa, Tulamora, Wasyla, Józefa Wytrycha, Pana Bono i Kudły Dederona oraz jego gangu.

Śrut Pawel, Niedoparki, Wydawnictwo Afera, Wrocław
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego